Canto máis negra é a amora…, de Wallace Thurman

A pel de Emma Lou Morgan é negra, tanto que lle provoca tristeza e humillación non só na comunidade maioritariamente branca da súa cidade natal de Boise (Idaho), senón tamén entre a súa familia e amizades, de pel máis clara. Na procura dun círculo onde a acepten, aos dezaoito anos deixa o fogar familiar e viaxa primeiro a Los Angeles e despois a Nova York, onde nun Harlem en plena efervescencia atopa unha vibrante escena de clubs, salóns de baile, festas, amoríos… e, aínda así, o rexeitamento tamén da súa propia raza.

Wallace Thurman recrea maxistralmente unha época e un lugar lendarios con gran riqueza de detalle, describindo a vida social e sentimental de Emma Lou, así como os seus soños e as súas desilusións, e a transcendental decisión que toma para sobrevivir.

Nado en Utah en 1902, Wallace Thurman foi un dos escritores máis activos do Renacemento de Harlem. Abandonado polo pai un mes despois de nacer, criouse coa nai e a avoa. A súa infancia quedou marcada pola soidade, a inestabilidade familiar e as doenzas, que supuxeron ademais un obstáculo para a súa educación.

Lector empedernido desde cativo, pasou por dúas universidades sen graduarse, e traballou de reporteiro e de columnista para varias publicacións dirixidas aos lectores negros.

A amizade co escritor Arna Bontemps levouno a Harlem, onde se instalou en 1925. Alí comezou a escribir e en 1926 converteuse no editor do diario The Messenger, o primeiro en publicar a figuras como Langston Hughes. Involucrado na creación de varias revistas, coñeceu a maioría dos autores do Renacemento de Harlem, cos que deseguida comezaron os desacordos sobre a función da arte dos creadores negros. Thurman disentía da tendencia maioritaria dentro do movemento, que parecía querer demostrarlles aos brancos que os negros non eran inferiores. Para aglutinar a obra doutros artistas negros da súa opinión, fundou a revista literaria Fire!, que desafiaba a idea de que a arte negra debía buscar a aprobación dos brancos, defendendo que só debería amosar a realidade da vida afroamericana.

En 1929 Thurman publica Canto máis negra é a amora…, obra innovadora por centrar a atención nos prexuízos de cor dentro da propia comunidade negra e por tratar abertamente e por primeira vez a homosexualidade.

Thurman morreu de tuberculose aos trinta e dous anos, tras publicar varias obras de teatro, artigos e novelas.

Preme nas lentes para ler as primeiras páxinas.